Tjip-tjip-tjip-tjip-tjip-tsweeuuuuu. Een vink in de tuin herhaalt voortdurend hetzelfde liedje. Ik zit op het terras en luister en vraag me af hoe het zou zijn als ik – net als sommige vogels – steeds hetzelfde riedeltje, steeds dezelfde zin herhalen zou. En welke tekst dat dan moet zijn. Zou die tekst een boodschap hebben? Als motto voor mijzelf? Of juist als opgeheven vingertje voor anderen? Ik loop naar binnen en pak een boek met gedichten om op mijn gemak een mooie regel te zoeken. Als ik met de dikke bundel onder mijn arm weer buiten kom, speelt er in de verte een radio: be young, be foolish, be happy.
Categorieën