Categorieën
Geen categorie

Weg

Verloren. Maar we houden de moed erin. We doen net of er nog kansen zijn en lopen schijnbaar onbekommerd door. We zingen, zwaaien naar de omstanders, maar weten dat het is verloren. Niemand die het aan ons ziet. Niemand die het weet, hoe zouden ze het kunnen weten. We lijken de frisse aanpakkers, de montere doorzetters, de optimistische garde, de vrolijke Fransen, de doelgerichte doeners. Zelf weten we wel beter. Maar we lopen door. De stad uit. Passeren de laatste mensen op straat. We zingen. We zingen tot het eind. Tot een bitter, bitter eind.

Categorieën
Geen categorie

Reis

Een zonnebloem op reis. Op een trage, trage reis. Uitgebloeid buigt ze haar volle lengte naar voren om twee meter veertien verderop haar zaadjes los te laten en op die plek volgend jaar weer op te komen, uit te groeien naar twee meter, uit te bloeien en te buigen. Het jaar erop opnieuw zo’n afstand af te leggen en zo generaties later een flink stuk verderop te staan. Te groeien. Te bloeien. Te genieten. Een trage, trage reis.

Categorieën
Geen categorie

Plus

In mijn luie stoel eet ik een desembroodje avocado met tahin, koriander en een paar druppels pittige olijfolie. Wees altijd concreet, zei een collega-schrijver ooit tegen me, zulke details die doen ertoe. Van een meter of twee kijk ik naar mijn werkplek. Toetsenbord wat schuin, muis op links terwijl ik rechts ben omdat het goed is voor mijn brein, een versterker die aan de pc gekoppeld is voor Spotify, een opengeslagen boek met ernaast een vliegenmepper. En op het boek mijn plus twee leesbril. Achter het linkerglas van de bril zit een vlieg. Hij neemt er zijn gemak van en likt zijn poten schoon, wast zijn vleugels. En kijkt naar mij door het brillenglas. Ik kijk terug en zie hem reuzegroot.