Categorieën
Geen categorie

Hart

Over de rugleuning van een stoel ligt een in vieren gevouwen t-shirt. Ik zit een meter verderop aan tafel en kijk hoe de zon patronen tekent op de blauwe stof. Dan blijft mijn oog hangen op de halsopening van het shirtje. Want links ervan op de plek waar -als ik het draag- mijn hart zit, bolt het op. En valt weer plat. Bolt even op en valt weer plat. Bol. Plat. Bol. Plat. Bol. Plat. Alsof er onder de blauwe stof een hart klopt, of de stof zich het ritme van mijn hartslag herinnert. Het is een heerlijke nazomerdag. Door de openstaande schuifdeur waait soms een haast onmerkbaar windje.

Categorieën
Geen categorie

100

Honderd staat er op het bord. Dus ik rij honderd. Tenminste, volgens de TomTom. Want mijn snelheidsmeter zegt dat ik honderdzeven rij. En als ik eerlijk ben, ik rij honderddrie op de TomTom. Nog net binnen de marge als ik word geflitst. Veel auto’s die honderd rijden, haal ik in. Soms word ik ingehaald door iemand die zijn eigen honderd rijdt. Honderd is een rekbaar begrip.

Categorieën
Geen categorie

Dacht

Ik dacht iets. Maar vond het geen gedachte die van mij zou moeten zijn. Van mij zou kunnen zijn. Het lijkt een indringer. Een vreemdeling, weggelopen uit een lied dat ik ooit hoorde, ontsnapt uit een krant of talkshow, uit het nieuws of uit een reclame die ik eindeloos vaak zag. Ik dacht iets dat ik niet herkende. Dat ik niet kan zeggen. Dat ik niet herhalen wil. Waarvoor ik sorry zeggen moet. En hoewel ik je verzeker dat het niet mijn plan was, niet mijn bedoeling en het ook niet bij me horen kan, erken ik schuld. Sluit me op. Laat me stil zijn. Nooit meer spreken. Nooit meer denken, nu wat ik dacht zo fout kon zijn.