Ik kijk op van mijn voorgerecht als een stel het restaurant binnenkomt. Per ongeluk kijk ik de man recht in zijn ogen. Hij en de vrouw met wie hij is, nemen de laatste vrije tafel. Hij steekt zijn handen naar haar uit en zij legt de hare in de zijne. Zo wachten ze op hun wijntje. Ik richt me op mijn gezelschap. Maar soms als ik opkijk, dwalen ongewild mijn ogen naar die man en vang ik onbedoeld zijn blik. Nee, ik ken hem niet, maar de blikken die elkaar toevallig troffen bij het binnenkomen, hebben ons bewust gemaakt van elkaars bestaan. Ik kijk op en zie dat hij opkijkt. Hij ziet dat ik hem zie. Ik kijk weg en weet zeker dat hij hetzelfde doet.
Categorieën