Categorieën
Geen categorie

Lang

‘Goedemorgen,’ zegt hij, een lange man op laarzen op het modderige bospad die drie meter achter zijn hond loopt.
‘Goedemorgen,’ zegt zij, een kleine vrouw op laarzen op het modderige bospad die een paar passen achter de lange man loopt en soms volledig achter hem verdween toen ik ze uit de verte aan zag komen en even niet zeker wist of er een of twee mensen liepen. Het is een lang woord, goedemorgen, onuitspreekbaar lang.
‘Moi,’ groet ik ze terug, maar spreek het langzaam uit zodat het niet kort klinkt. Niet onbeleefd kort klinkt. De honden ruiken aan elkaar. Steken hun staart omhoog.

Categorieën
Geen categorie

Decompositie

Hond springt achterin de auto. Ik stap ook in en rij weg. Rechtvooruit, verderop in het veld zit een flinke zwaan tussen de opschietende mais. Een opvallend stevig lijf als basis, dan de lange nek die hoog uitsteekt en een grote kop die mijn kant opkijkt. Zo’n grote zwaan zag ik hier nog nooit. De weg maakt een haakse bocht. Terwijl ik naar de zwaan blijf kijken, valt hij uit elkaar en verandert in een schaap dat in een weiland aan de rand van het maisveld ligt, een wit paaltje dat meeschuift over de horizon en een meeuw die met trage slagen wegvliegt.

Categorieën
Geen categorie

Zonde

‘Dit beest was bang,’ zeg ik terwijl ik van het vlees proef. ‘Het smaakt naar angst met een flinke scheut paniek en een zweem verbijstering. Ik proef ontheemd zijn en de kudde missen. Ja, dit vlees was bang. Heel erg bang.’
Mijn gastheer kijkt verbaasd en neemt een hapje van mijn bord.
‘Het smaakt precies als anders,’ zegt hij. ‘Eet er maar omheen. Of eet het op. Het is al betaald, het beest is al geslacht, zonde om het weg te gooien.’ Hij spoelt zijn woorden weg met witte wijn. Ik neem een slokje van mijn thee van vers geplukte munt. En vraag me af of het plantje ernstig heeft geleden.