Categorieën
Geen categorie

Sliert

In gedachten zwerf ik over het terras. Of eigenlijk zwerft mijn luisteren over het terras. Van de ene naar de andere tafel, zonder zelf te bewegen, sluipt mijn aandacht van tafeltje naar tafeltje. Als een plakkerige sliert die op zoek is om ergens aan te kleven. En als het spannend is wat ik hoor, strek ik het luisteren nog verder uit, zodat ik aan die tafel zit. Als onzichtbaar deel van het gezelschap. Drie tafels verderop luister ik naar wat ze zullen eten. Twee tafels verderop welke boodschappen er nog nodig zijn. En naast me denk ik mee over hoeveel bolletjes ijs het beste is. Ik nip van mijn thee en kijk omhoog. Er drijven stapelwolken over. En omdat ik toch al niet ben waar ik ben, kleef ik aan en drijf mee op een prettig warme bries.

Categorieën
Geen categorie

Kies

Linksaf. Of toch rechts. Of wellicht rechtdoor. Nee, terug is geen optie. Hoewel terug niet echt bestaat. Als het al lukt om hier te keren, om te draaien, blijkt terug een nieuwe richting. Alles van een frisse kant gezien. Binnenstebuiten. Achterstevoren. Wat op de heenweg was verborgen, nu ineens in helder licht. Wat me op de heenweg opviel, wat ik zou herkennen, vanaf deze kant niet meer te zien. Door dit gepeins sta ik al een flinke poos te wachten. Zelf ben ik aan een keuze nog niet toe, maar achter me groeit snel een file. Iemand claxonneert. Ik voel de druk. En ik geef toe. Geef gas. Rij weg.

Categorieën
Geen categorie

Eén

Alles wil geteld. Door mij geteld. Vandaag ook deze woorden (dertien tot hier). Een rode wouw die overvliegt. Een volk van honderdzestien zwarte kraaien die in de toppen van de bomen nestelen, twee merels in de tuin. Een zwerm van achttien mussen. Vier takken judaspenning. Vier stoelen rond een tafel. Een versleten bruggetje over een sloot. Een hommel die op ooghoogte langsbromt. Zeven grijze auto’s en twee rode. Dan stokt het. Want het gras teveel om elke spriet te tellen. De korrels aarde alleen maar uit te drukken in getallen die ik niet meer kan bevatten. En een ik die telt. Eén ik die telt. Plus een ik die zichzelf ziet tellen. En zich afvraagt waar dat toch voor nodig is.