Categorieën
Geen categorie

Druildag

Ik zeg, ik wil de zon tevoorschijn schrijven, zien hoe hij door de wolken breekt, een ladder naar de hemel toont die ik beklimmen kan. Tree voor tree steeds warmer worden om eerst door het wolkengrijs, dan op het wolkengrijs me uit te strekken, te koesteren in de gele gloed die mijn naakte huid verwarmt. Ja, dat is wat ik wil, de zon tevoorschijn schrijven, dan als de wolken dunner worden, vager, en het zonlicht feller schijnt, op de thermiek wat dwalen tussen buizerds, adelaars en zweefvliegtuigen. En later, heel veel later als een gevleugeld zaad omlaag roteren om uit te rusten in een akker. Gesloten ogen. Warme dromen. Zacht gloeiend vel.

Categorieën
Geen categorie

Woestijn

Een regenworm ligt op de pas geveegde stoep. Hij kronkelt traag in de felle zon. Verdwaald, denk ik en nu in een woestijn beland. Een hete, onafzienbare steenvlakte. In een gleuf tussen twee tegels bolt hij zich en zoekt naar aarde om in weg te kruipen. Ik kan niet ieder beestje redden dat zich vergist – als het erop aankomt kan ik ook mezelf niet redden in een woestijn op mensenmaat – maar scheur toch een stukje van een lege doos en schuif de regenworm erop, gooi hem in een smalle strook van zwarte tuingrond. Kijk toe. Hij kronkelt. Dorstig denk ik en verloren. Of het zinvol is, ik weet het niet, maar bedek hem losjes met wat aarde en hoop er maar het beste van.

Categorieën
Geen categorie

Wals

Het is warm. De airco houdt de auto lekker koel. En als de weg onder de bomen duikt, en het raam open kan, vullen zomerse geuren de cabine. Een vleugje vocht, warme varens, koffiegeur van een terras. De weg is oud en veelgebruikt door zware landbouwtrekkers. Het lijkt op een golfbad. Met heuvels en dalen op een kleine schaal. De auto deint over de gaten in de weg. We lijken wel te dansen, zeg ik hardop. Ze lacht dat het vast en zeker een wals zal zijn.