Categorieën
Geen categorie

Zelf

Aan de binnenkant van het raam van de achterdeur fladdert een vlinder. Het is lekker zonnig weer. Dus ik zet de deur op een kier om hem eruit te laten. De vlinder voelt de luchtstroom – denk ik – maar vliegt opnieuw langs de verkeerde kant van het glas op en neer. En zweeft dan omhoog naar een raampje hoog in de pui waar ik niet bij kan. Ik open de deur helemaal, laat de frisse lucht binnen, het licht van de zon. De vlinder fladdert nog steeds tegen het glas van het bovenraam, wordt moe en zit dan tegen het raamkozijn. Meer kan ik niet voor je doen, verzucht ik. Ik zet de ontsnappingsroute voor je open. Kiezen of je erdoor gaat, doe je zelf. Als ik later opkijk van mijn werk is de vlinder verdwenen.

Categorieën
Geen categorie

Goud

Het is vroeg. De weg nog bijna leeg. Ik rij rustig en kijk wat om me heen. In mijn hoofd een vraag die me maar niet met rust wil laten. Vanaf een zandweg komt een vrachtauto aangereden. Op de rode cabine boven het portier van de chauffeur staat in gouden letters geschreven “’t komt goed!” Even ben ik helemaal gerustgesteld, een brede lach op mijn gezicht. Maar als ik nog eens kijk, zie ik dat het een wagen is voor veetransport. Leeg. Met alle luiken open.

Categorieën
Geen categorie

Lok

In een ondiepe beek staat een eend. Ik tuur wat in de verte en luister naar het vallende water en het kabbelen van de stroom. Als ik opnieuw kijk, staat de eend er nog steeds. Onbewogen. Stil. Het lijkt een lokeend. Maar het ontgaat me waarom er op die plek een lokeend zou staan. Ik zit op het talud en wacht. Kijk. Wacht. Bevries in mijn houding. Zit. Kijk. Wacht. Als een lokpeter.