Categorieën
Geen categorie

Engel

Het was een engel, zeg ik. Hoe die eruit zag? Als een vrachtwagen. Ze lacht, maar ik hou vol. Waarom het dan een engel was? Om de tekst die erop geschreven stond. Wat die tekst dan was? ‘Just do it.’ En ik deed het. Dat is toch wonderbaarlijk. Net het duwtje dat ik nodig heb om iets te beslissen, staat zomaar als een regel tekst op een auto die vlak voor me rijdt. Echt. Dat kan niet anders dan engel zijn. Ja, ik weet ook wel dat veel mensen denken dat een engel een soort mensachtig wezen met vleugels is. Maar zo een zag ik er nog nooit. Mijn engelen zien er altijd uit als vrachtwagens met tekst. ‘Just do it.’ Engelenspraak!

Categorieën
Geen categorie

Deur

Door het raam van de achterdeur zie ik hoe de zon de lucht achter de bomen kleurt. De deur fluistert naar me als ik hem openschuif. Maar ik heb haast. Loop door. Afspraak. Laat. Snel. Onderweg besluit ik dat het onzin is. Deuren praten niet. Maar uren later als ik thuiskom en de achterdeur weer opendoe, sist hij iets dat ik versta als welkom. Ik stap binnen. Een herfstblad kraakt onder mijn voeten.

Categorieën
Geen categorie

Rechtdoor

IJs. Ik ren op ijs en zie rechtdoor een muur die van geen wijken weet. Weet mijn nieuwe richting scherp linksaf. Of rechts. Probeer af te remmen, maar glij door. Rechtdoor. Rechtdoor, dat zolang ik me herinner mijn vertrouwde richting was. Het voelt bekend, volstrekt normaal. Ondanks de muur. Of wacht, er is geen muur. Het is een schaduw. Of wacht, er is geen schaduw. Het zijn mijn ogen. Of wacht, het zijn mijn ogen niet. Het is mijn brein. En dat is niet te vertrouwen. Dat weet ik zeker. Wie vertrouwt er nog wat hij bedenken kan. Ondertussen glij ik door en spartel, neig naar links zoveel ik kan, waar nog steeds rechtdoor zo logisch lijkt.