Categorieën
Geen categorie

Dak

Dat de muren blijven staan. Dat de afrastering het houdt. Dat ik niet zal struikelen. Niet over een muurtje vallen zal. Niet honderd meter naar beneden stort. Ik schuifel langs de rand van het dak van een kathedraal, kijk omhoog voor wat zekerheid, maar zie dat ook de bouwers geen vertrouwen hadden in hun God. Op het hoofd van ieder beeld torent een bliksemafleider. Het is heet hier en hoog, het eind nog niet in zicht. Ik adem in en uit. Zet pas na pas. Naar de uitgang. Naar de lange, lange wenteltrap. Onopvallend in de rij. Zoals iedereen die dringend naar beneden wil.

Translate »