Door de open deur van het café klinkt het rumoer van een groepje mensen. Uit de stal van de naastgelegen schaapskooi roepen lammeren om hun moeder en moeders om hun lam. Ertussendoor vlaagt soms de wind, waai ik met alle winden mee. Mijn lijf zit stevig op een stoel, maar mijn gedachten dwalen alle kanten op: proeven van een wolk, lachen naar de gaten in de lucht waardoorheen de zonnestralen kieren, horen muziek in het ritselen van het blad van de nog onvolgroeide bomen, zingen met de vogels mee, dansen samen met de muggen en trillen in de wind als een windvlaag de wereld in beweging zet. Of ze iets voor me betekenen kan, vraagt de serveerster. Ik schud mijn hoofd. De zon breekt door. Nog meer wensen heb ik niet.
Categorieën