Je kind zal toch goed zijn in een sport die jou niet interesseert zoals baanwielrennen. En dat je dan jarenlang al die wedstrijden vanaf de tribune moet volgen omdat het nou eenmaal je kind is. Elk weekend en soms ook doordeweeks in een t-shirt met de kleuren van de club op een tribune je vervelen omdat van je verwacht wordt dat je je kind support. Zelfs als het al volwassen is. Of marathonlopen. Dat je aan de start bemoedigend zwaait en wacht tot het kind op dezelfde plek vier uur en drieendertig minuten later finisht. Dat je uit arremoede probeert om van die sport te houden. Dat het uiteindelijk redelijkerwijs lukt. Hoewel je diep in je hart liever zou uitslapen of in de tuin zou werken en met een oude lap het zweet van je gezicht zou vegen.
Categorieën