Een mier op mijn been. Ik pak hem op tussen duim en wijsvinger. Loop drie meter weg van mijn stoel en laat de mier vallen op een tegel van het terras. Hij draait een rondje, rent weg, komt weer terug en verdwijnt dan in het gras. Zo is op vakantie gaan met een vliegtuig, denk ik. Vanuit een vertrouwde omgeving sta je ineens op een plek waar je nog nooit was. Vreemde geuren, onbekende klanken, nieuwe gewoontes. Je draait, zoekt, kijkt om je heen. En zet een stap.
Categorieën