Vroeg nog. Buiten schreeuwen de meeuwen die het land afstropen. Elk jaar zijn ze een paar dagen hier. Tot de kraaien genoeg van ze hebben. Eerst komt er een enkele kraai de sterkte van de meeuwen verkennen. Vanaf een paaltje vliegt hij laag over de meeuwen die op de akker zitten. Ze vliegen op en krijsen verontwaardigd. Maar na een tiental schijnaanvallen blijven ze zitten. De kraai verdwijnt en komt even later terug in een wolk van roeken en kauwtjes. Ze cirkelen laag over het land, over de meeuwen, die opvliegen en honderd meter verderop weer landen, snel wat eten, weer opvliegen en zo – opgejaagd door de kraaien – beetje bij beetje het gebied uitgedreven worden. Rond de middag is het weer stil op het land. De meeuwen en de kraaien zijn vertrokken. Op de grond roept de fazanthaan zijn hennen.
Categorieën