Pit

Een roodborst landt op de tuintafel en kijkt naar binnen. Kijkt naar mij zo lijkt het. Ik kijk terug en denk. Dat het iemand is, iemand die er niet meer is, een boodschap van iemand die gestorven is, van iemand uit een andere wereld of alleen maar uit een andere wereld. Later zeg ik tegen haar: er zat een roodborst naar binnen te kijken, maar misschien keek hij ook alleen maar naar zijn eigen spiegebeeld en loop al pratend naar buiten om te checken of dat kan. Als ik me naar de tuintafel buig, zie ik mezelf in het raam. En passant kijk ik op het tafelblad. Herinner me dat de roodborst iets uitspuugde en zie een besje. Nee, een pit. Nee, een braakbal. Twee paar vliegenogen kijken me aan.