Een vrouw praat tegen haar tafelgenote. Ze zitten twee tafels verder op het nog lege terras. Eindeloos praat ze door. Steeds op dezelfde toon. Een gedragen psalm met soms een kuchje tussendoor. De tafelgenote staat op en loopt het restaurant in. De prater stopt met praten als de tafelgenote buiten bereik lijkt. En begint weer als ze terugkomt. De tafelgenote gaat zitten. Zegt soms oh en jaja. Kijkt naar de kronen van de bomen. Zoekt waar de merel zit die uit volle borst zingt. Buigt zich naar voren over de tafel en begint met zachte stem iets te vertellen. De prater praat ondertussen gewoon door. Ik lijk de enige die luistert.
Categorieën