Er is niks, zeg ik. En ik weet dat het niet waar is, maar heb geen woorden voor wat ik uit zou willen leggen. Iedere klank te groot, te zwaar en voor wie het hoort een reden om te vragen, door te vragen. Dus zeg ik niks om iets wat klein is klein te laten. Hoewel stil zijn soms dezelfde vragen uitlokt als woorden zeggen die niet passen. Onopvallend zwijgen, een terloopse stilte, een achteloos niks zeggen, is een evengrote kunst als spreken met de juiste woorden. Met woorden die kloppen. Dus er is niks, echt niks. Blijf ik heel terloops herhalen.
Categorieën