Fout

404 lees ik op de wekker als ik mijn ogen open doe. Ik wil nog uren slapen, maar een gewoonte dwingt me te kijken hoe laat het is. Het 404 dringt langzaam door in mijn brein. Het is het getal van een fout, van een pagina op een website die niet meer bestaat. Grappig denk ik zonder te lachen: in mijn slaap, in het donker, geven rode wekkercijfers aan dat iets niet bestaat, dat dit moment een vergissing is. Als ik later opnieuw mijn ogen open, is het 606. En ik neem me voor de betekenis van dit getal te googelen als ik zometeen ben opgestaan.