Een vrouw rent langs. Ze is in gedachten verzonken, lijkt meer te luisteren naar haar muziek dan dat het van belang is waar ze rent. Rennen, daar gaat het om. Waar maakt eigenlijk niet uit. De vrouw rent van me weg, wordt kleiner en kleiner, kleiner dan een kraai die langs vliegt, kleiner dan het verdorde blad van een eik die in mijn blikveld staat, tot ze verdwijnt. Een stipje op de horizon dat langzaam oplost in de donkere stammen van de bomen in de verte.
(Uit: Verhalen van niks, een vrije verkenning van de Onlanden in 52 alinea’s en 52 noten, die ik heb gemaakt in opdracht van Into Nature en Stichting Kunst & Cultuur. Kijk voor een link naar alle teksten, plus de bijdragen van nog vier kunstenaars op https://peterveen.nl/inhale-exhale)