Categorieën
Geen categorie

Twee

Twee duiven vliegen rakelings boven elkaar dezelfde kant op. Twee kraaien doen hetzelfde, synchroon in elke slag. En op mijn rechtervoet zijn twee mieren al lopend aan het paren. Hier begint de twijfel. Mieren? Lopend paren? Op mijn voet? Ik kijk nog eens goed en zie ze, op elkaar, rennen in de richting van mijn enkel. Ik pak mijn theeglas van de tuintafel en zie mijn bril op tafel liggen. Zet hem op. De twee duiven verworden tot een. De twee kraaien evenzo. De mier is verdwenen. Even later vliegt een dubbele eend over de akker. Een woerd strak achter een vrouwtje. Ook met bril is twee niet altijd één.

Categorieën
Geen categorie

Nies

Over de naastgelegen akker trekt een stofhoos. Er zijn er veel dit voorjaar. Ik ren en laat mezelf gevangen nemen door de slurf. Het ruikt naar aarde. De haren op mijn blote benen, op mijn armen wijzen prompt omhoog. Mijn pet die mee wil waaien, grijp ik stevig vast en ik voel fijne korrels zand in mijn ogen en mijn neus. Drie seconden rukt de wind aan alles wat ik heb. Dan vult de diepe warmte van de akker weer het gat. Ik hoor een onbekende vogel. Zet een app aan om het geluid een naam te kunnen geven en nies onverwacht de kriebel uit mijn neus. Problably human, meldt de Birdapp. Twee kraaien schreeuwen naar alles wat beweegt, elk vanuit een eigen boom. Op gepaste afstand van elkaar.

Categorieën
Geen categorie

Open

De horizon is wijds, de akkers vers geploegd. De voren geven richting aan mijn blik, brengen wat beneden leefde in de open lucht. De eerste bloemen presenteren trots hun stampers. Blad ontvouwt zich naar de zon. De wind uit verre streken blaast stof omhoog in de richting van de hemel. Ik vind drie brieven in de post, scheur ze uit hun envelop en lees waar ik binnenkort weer welkom ben, waar weer ruimte is voor mensen. Een kraai koestert zijn zwarte veren in de felle zon, twee snavelhelften ver van elkaar, bek wijd open. Een groepje mussen neemt een stofbad, donderjaagt dan naar de struiken waar het blad onrustig ritselt. Vier reeën, nee, toch vijf waden door de grensbeek, verdwijnen over de stoppels van nog onbewerkte akkers naar de horizon.