Negen graden vriest het volgens de buitenthermometer. Op de tuintafel staat sinds gisteren een bord met eten voor de vogels. Als ik het bord de volgende ochtend controleer, is het leeg. Maar ja, wie at ervan? De vogels voor wie het is bedoeld? Of misschien toch een handige muis of rat die goed kan klimmen? Met een beetje twijfel of het niet allerlei ongewenste knaagdieren zijn die ik hiermee help, meng ik opnieuw een zaadmengsel van wat er toevallig in huis is: sesamzaad, lijnzaad en pompoenpitten. Als ik naar buiten loop en het zaad op het bord strooi, bijten wind en kou fel in mijn gezicht. Ineens maakt het me niet meer uit wie of wat het eet. Alles wat leeft heeft recht op soms een beetje mazzel.
Categorieën