Categorieën
Geen categorie

Woestijn

Een regenworm ligt op de pas geveegde stoep. Hij kronkelt traag in de felle zon. Verdwaald, denk ik en nu in een woestijn beland. Een hete, onafzienbare steenvlakte. In een gleuf tussen twee tegels bolt hij zich en zoekt naar aarde om in weg te kruipen. Ik kan niet ieder beestje redden dat zich vergist – als het erop aankomt kan ik ook mezelf niet redden in een woestijn op mensenmaat – maar scheur toch een stukje van een lege doos en schuif de regenworm erop, gooi hem in een smalle strook van zwarte tuingrond. Kijk toe. Hij kronkelt. Dorstig denk ik en verloren. Of het zinvol is, ik weet het niet, maar bedek hem losjes met wat aarde en hoop er maar het beste van.