Categorieën
Geen categorie

Wit

In een ander leven schrik ik wakker. Er is een ik. Een herinnering. Een vrouw zit naast mijn bed. Ze knikt en vraagt wanneer ik ben geboren. Ik schud mijn hoofd. Zie de getallen voor me. Maar weet ze niet te zeggen. Want in mijn hoofd zingt uit volle borst een kerkkoor. Het is een lied met zinnen die ik vaag herken: “die dood geweest is, en Hij leeft / die ’t volk dat Hij ontzondigd heeft / in eeuwigheid beveiligt!”
Een warme hand knijpt stevig in de mijne. Ik zeg alsnog de cijfers. En weet zeker dat ze kloppen.