Categorieën
Geen categorie

Rug

Vlak voor ik mijn rechtervoet neerzet, zie ik een grote slak. Ik hou in, doe een stapje opzij en hurk om hem te bekijken. Mijn schaduw valt over zijn kop en mijn beweging maakt hem argwanend. De steeltjes met zijn ogen trekken naar binnen en een deel van zijn lichaam wordt opgeslurpt door het huis op zijn rug. Ik blijf stil zitten, hou mijn adem in. Net als de slak weer uitkomt en ook zijn ogen vooruit duwt, komt hond kijken wat er zo spannend is. Hij duwt zijn neus naar de slak en snuffelt. De slak duikt schielijk zijn huis weer in en voor mij begint het lange wachten tot hij opnieuw naar buiten durft. Vier wandelaars, twee fietsers, een jogger, drie honden, een buizerd, veertien kraaien, twee valken, zeventien muggen, twee hommels, zevenentwintig gedachten, twaalf emoties en zeven aanvechtingen om door te lopen later, zie ik dat het huisje beweegt en de grauwgroengrijze slak zich naar buiten laat glijden. Ik bekijk hem, maak een foto en sta een beetje stijfjes op. Hond? Ik vind hem twintig meter naast het pad. Hij ligt op z’n rug in de zon en slaapt.