Categorieën
Geen categorie

Lok

In een ondiepe beek staat een eend. Ik tuur wat in de verte en luister naar het vallende water en het kabbelen van de stroom. Als ik opnieuw kijk, staat de eend er nog steeds. Onbewogen. Stil. Het lijkt een lokeend. Maar het ontgaat me waarom er op die plek een lokeend zou staan. Ik zit op het talud en wacht. Kijk. Wacht. Bevries in mijn houding. Zit. Kijk. Wacht. Als een lokpeter.