Hungry

‘Goodmorning. I hope you all have a great day.’ De deuren op de kopse kant van de metro zwiepen open. Een grote zwarte man stapt binnen. Ik denk aan kaartcontrole, maar hij ziet er wat rommelig uit en de plastic zak in z’n rechterhand past niet bij een controleur. Zonder een moment van aarzeling praat hij door en zijn zware stem vult de hele wagon.

‘I am sorry to disturb you, but I am homeless and hungry and it would be great if you could help me out with a quarter or a dime or something to eat. Thank you and may God bless you.’

Na de korte speech loopt hij langzaam de wagon door en rammelt een koffiebeker met muntjes op en neer. De meeste mensen kijken stug voor zich uit. Een enkeling zoekt naar wat muntgeld. Een halve minuut later vertrekt hij door de deuren aan de andere kant van de wagon. Even het felle geluid van ratelende wielen. Dan knalt de deur weer dicht en en de coupé vult zich met de zware geur van olie en metaal.