Bezet

Vanaf de deur van het herentoilet grijnst een rode glimlach me tegemoet. Bezet. Ik leun tegen de tegelwand en staar voor me uit. Vanuit de verte klinkt de autoweg, ik ruik vers gebakken brood uit de take away in het benzinestation en uit de luidsprekers in het plafond klinkt iets te harde muziek. Net als ik denk dat die man op dat toilet wel eens wat haast mag maken, trekt hij door. Even gebeurt er niets. Opnieuw trekt hij door en komt dan naar buiten. In een reflex bekijk ik hem van top tot teen. Groot, baardje, t-shirt, stevige blote armen, werkbroek, hoge schoenen en ik realiseer me dat ik door nu die deur binnen te gaan wel heel intiem met hem word. De geur van wat hij deed. Zijn warmte nog in de toiletbril. Ik dring de gedachte weg. Als ik even later het toilet verlaat, valt de deur met een klap achter me dicht. Een man die tegen de tegels leunt, kijkt me onderzoekend aan. Dan recht hij zijn rug en rukt gedecideerd de toiletdeur open.